Kartal Evde Masaj

Onu sevmiş olduğini söylemiş; o bağlılığını itiraf edip ruhunu ortaya koyduğunda ise tatlı bir saflık ve keyifle gülümsemişti. Kartal Evde Masaj Düşlerinin kadını olmuştu. Sonrasında da kâbusu. O bebeği düşürmüştü, hani şu evlenmelerini gerektiren bebeği. Babası İtalyan bir konttu veya minimumından o, öyle bulunduğunu söylemişti.

Evliydi veya durumu uygun değildi veya her ikisi de. Turner onu bağışlamaya hazırdı, hepimiz hata yapardı. Kartal Evde Masaj Nitekim kendisi de, düğün gecesinden önce onu baştan çıkarmaya çalışmamış mıydı? Fakat Leticia’nın istediği onun aşkı değildi. Kendisinden ne halt istediğini bilememişti – bir ihtimal kuvvetti istediği, kim bilir bir başka erkeği daha büyüsü altına almanın baş döndürücü hazzı. Turner, genç hanımın ona yenik düşmüş olduğunü anlayıp anlamadığını merak ediyordu. Kim bilir evlilik onun tek çaresiydi.

Evleninceye kadar beraber üç ay geçirmişlerdi. Leticia’nın daha fazla kaybedecek zamanı yoktu. Ve şimdi işte buradaydı.

Kartal Evde Masaj

Ya da orada. Turner, topraktaki cansız bir beden için hangi yer zarfının doğru olduğundan tam olarak kararlı olamıyordu.  Kartal Evde Masaj Her neyse. Turner’ın tek üzüldüğü, onun sonsuza dek kendi toprağında kalıp, geçmiş Bevelstoke fertleri arasında istirahat edecek olmasıydı. Gömüt taşında Turner’ın adı yazacaktı ve yüz yıl sonra biri, granit üzerindeki oyma yazılara bakıp, hoş bir bayan olmalı ve genç yaşta gitmesi ne büyük bir trajedi, diye düşünecekti. Turner rahibe baktı. Genç bir adamdı, bölgede yeniydi ve her yönüyle, hâlâ dünyayı daha iyi bir yer haline getirebileceğine inanıyor benzer biçimde görünüyordu. “Küller küllere, ” dedi rahip ve gözlerini dul kalan adama çevirdi. Ha evet, diye düşündü asabı bozularak, bumda ben mevzuşacaktım.

“Toprak toprağa, ” peşinde birisi, burnunu çekti. Mavi gözleri, tümüyle yersiz bir duygudaşlık ışıltısıyla parlayan rahip, hitabını sürdürdü – “kesin ve mutlak Kıyamet beklentisiyle – ” Yüce Tanrım. ” – sonsuz hayata.” Rahip Turner’a baktı ve ürktü. Turner, rahibin onun yüz ifadesinde tam olarak ne gördüğünü merak etti. İyi bir şey görmediği açıkça belliydi. Koro halinde bir “âmin” sesi yükseldi ve merasim sonlanmış oldu. Herkes önce rahibe, sonra Turner’a sonrasında yine rahibe baktı. Rahip onun elini sıkarken “Onu özleyenler olacak, ” dedi.